من زاپاس نیستم...

و در پایان

من ماندم

غرور شکسته ام

راهی که به تنهایی باید برگردم

و حسی که باید قاتلش شوم

آهای

به خیال خودت شاهزاده

تاوان عشقم را خواهم داد

غرورم را از نو خواهم ساخت

و

هرگز زاپاس عشق کسی نخواهم شد.

 

من زاپاس نیستم

[ پنج شنبه 28 ارديبهشت 1396برچسب:زاپاس عشق, عشق, عاشق و باران, غرور شکسته, عشق و لیاقت, دلنوشته, تنهایی, عاشقانه ها, ] [ 16:26 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

فاکتور..

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

دوستت نــــــدارم

...

این فاکتور تمام حرف های تو به من بود.

 

                                  قلبت از کدام سنگ است؟

 

فاکتور

[ ]

چشمانت را که باز کردی...

مدتی که گذشت.

    فکرهایت را که کردی.

          حست که آمدنش گرفت.

                چشمانت را  که باز کردی.

 

آنوقت اگر هیچ چیز سر جایش نبود

                                                   نترس

 

فقط همه چیز را مرور کن.

                          به خاطر بیاور

 

جمله ام این بود:

             زود دیر می شود گاهی

چشمانت را که باز کردی

[ ]

تپش قلبت...

این خواسته را تکرار خواهم کرد

                           "بگو دوستم داری"

 

و تو هر بار به لج میگویی

                                     "نه"

 

بی خبر از آنکه بدانی من هربار

صدای تپش قلبت را شنیدم که محکم فریاد میزد

 

                          "دوستت دارم"

 

اینقدر تکرار میکنم تا زبانت هم مثل قلبت بگوید

 

                           "دوستت دارم"

تپش قلبت

 

[ پنج شنبه 14 ارديبهشت 1396برچسب:تپش قلبت,دوستم داری, دوستت دارم,عشق, عاشق و باران,قلب, دوست داشتن, دل نوشته, ] [ 1:36 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

مخاطبش من نیستم...

جمله هایش

 

همان ها که مینویسد

همان ها که خواهد نوشت

 

چه فرقی میکند

بنویسد دوستت دارم یا بنویسد دوستت ندارم

 

آری چه فرقی میکند

برای او من که وجود ندارم

 

این من هستم که باید توهم اینکه جمله هایش برای من است را کنار بگذارم

 

خودش بارها گفته بود:

                               مخاطبش من نیستم

مخاطبش من نیستم

جمله ی اشتباهی...

مینویسی:

    "رفیق ماندگار باش نه یادگار"

 

تمام جمله ات ایراد دارد

 

رفیق ها یکدیگر را دوست دارند

                        اما تو دوستم نداشتی

 

رفیق برای ماندن بهانه میخواهد

          اما دریغ از بهانه ای کوچک که برایم بسازی

                                    همه ی بهانه هایت برای رفتن بود

 

و نترس وقتی میگویی در دلت جایی ندارم

                   یعنی خیلی زود فراموشم میکنی

                                 یعنی حتی یادگار هم نخواهم شد

جمله ی اشتباهی

[ ]

پاک کنت را غلاف کن

نه تو از ذهن من پاک میشوی نه من از ذهن تو

پاک کنت را غلاف کن

مرا هم که پاک کنی خاطراتم میماند

نمیدانم چه کردم که به فکر افتادی همه ی خاطراتمان را پاک کنی

ولی این را بدان تا ابد دوستت دارم

[ یک شنبه 23 آبان 1395برچسب:پاک کنت را غلاف کن، دوستت دارم،خاطرات منو تو، عاشق و باران, ] [ 21:16 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

محکومم

در کدام دادگاه تو محکوم میشوم

وقتی برای دفاع از خود حضور ندارم

و تو تمام درها را به رویم بسته ای

 

در آتش کدام کینه میسوزم

وقتی هیچگاه جایت را در قلبم با کسی عوض نکرده ام

 

تو مرا به بیرون از قلب خود سقوط میدهی

و من جز سکوتی که تو خاستار آنی هیچ چاره ای ندارم

 

تو گفتی بروم و من گرچه برایم سخت است رفتم

میخواهی راحتتر شوی خاطرات را پاک نکن بگو بمیر تا بمیرم

 

[ شنبه 22 آبان 1395برچسب:محکومم، عاشق و باران، قضاوت تو, ] [ 13:30 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

عروسک

عذاب من خوشحالت میکند

تو میخندی به حماقتم

و من عروسکی در دستان تو سرگردانم

آری تو میخندی و من میترسم

ترس آنکه در دستانت کهنه شوم

و ترس اینکه روزی گزارت به بازار عروسک ها بخورد

ملالی نیست که شبیه مَثَلِ نو که می آید به بازار کهنه میشود دل آزار شوم

میترسم عروسکی که به جایم در دستانت میگیری به یکباره گرگ شود

مراقب خودت باش 

عروسک 

[ ]

گور من

ترس از هجوم گریزهایت از من

و ردپایت روی قلب خسته ام

و این تو

که حتی اندکی من در حساب هایت نمیگنجم

و در انتهای قلبت؛ همان شهر بزرگ شادانه؛

که گویی فقط یک گورستان دارد

و آن گورستان فقط یک گور دارد مرا به خاک سپرده ای

سرد است

تنگ است

تاریک است واما عمیق است

و ترس اینکه از این عمق هم به بیرون از قلب خود سقوطم خواهی داد

گور من

[ پنج شنبه 20 آبان 1395برچسب:گور من، عاشق و باران، قلب تو گور من، قلب تو, ] [ 1:5 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

برق چشمان پاک

این تو هستی؟

نه

این همان یکی از من های توست

خودِ خودِ تو  کَس دیگریست.

نگاه کن به اطرافت

ببین که من هایت احاطه کرده اند تو را

و تنها راه فرار تو تنها تویی

پرواز نکن. اینجا راه فرار پرواز نیست

اینجا باید زمین را کند به قعر برو به خاک

همانجایی که همه از آنجا می آیند

خاک شو. من هایت خود به خود میروند

سبک میشوی. حالا پرواز کن

من کنون اینجایم

نه برای اینکه فکری کنم.نه

نه برای اینکه پا بند به تو بزنم.نه

من اینجایم تا بشناسمت

نه آنگونه که تو خود را میشناسی.نه

بیندیش به اکنون. به گذشته. به آنچه بودی از کودکی.

همان کودکی که چشمان سیاهت برق پاکی میزدند.

و آن برق پاکی را کنون در چشمانت ببین.

من نیامدم که تو را جَلد کنم.

آمدم چون برایم سوال بودی. برق پاکی چشمانت سوال بود.

التماس ماندنت را ندارم

التماس داشتنت را ندارم

تو آزادی

حتی میتوانی مرا از یاد ببری

حتی به عنوان رهگذر هم حسابم نکن.

بخواهی من هم میروم. ولی یادت را نخواهی توانست از من بگیری

نه به عنوان یک معشوقه

نه به عنوان یک خواسته یا یک آرزو

بلکه به عنوان یک مهربان

دیر یا زود من هم مسافرم. من و خدایم قرار داریم.

آرزوی زندگی من این بود که خدا جانم را در راهش بگیرد.

تو با خدا چه قرار داری؟

من، تو باشی یا نه. مسافرم

صدایم میکنند.

فقط میخواستم لااقل مهرت را در کوله بارم داشته باشم.

دعا کن از هم قطارانم جا نمانم.

عمریست که تنهایم.هم قطارها بروند با تنهایی بعد از این خورد میشوم.

دعایم کن. ای چشمان پاک

من سخت محتاجم

چشمان پاک

زود دیر می شود گاهی...

به خیالت زرنگی کرده ای

 

       همه چیز را گردن من انداختی

 

                                           ملالی نیست

 

هنوز این جمله که گفته بودی :

         خواستم کمیاب شوم ولی فراموش شدم

                                                          یادم هست

 

تو اگر ذره ای به من احساسی نداری

                             فراموش کردن یا نکردنت

                                      برایت چه فرقی میکند؟

 

زخم کن این قلب را همه اش برای تو

                     در عوض از تو چیزی نمیخواهم

 

اگر روزی آمد که در این دنیا نبودم تا خوشبختیت را ببینم از من نرنج

 

من گفتم 

           شاید زود دیر شود

                          تو باور نکردی...

زود دیر میشود گاهی

[ چهار شنبه 21 مهر 1395برچسب:زود دیر میشود گاهی، قلبم برای تو، زخم کن قلبم را، عاشق و باران, ] [ 17:22 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

غرور شکسته...

حال که غرورم شکست دوست داشتنم را نمیخواهی؟

 

و نمیدانی که غرور من از پس نگاههایی گذشت که هر کدامشان آوری از هوس بودند

 

و لبخندهایی را بی جواب گذاشت که هر کدامشان تنت را میلرزاند

 

و قدمهایم را چنان تند بر داشتم که هم قدم کسی نشوند

 

و نگاهم را به زمین دوختم تا در نگاه کسی نیفتند

 

و کجا بودی که در تنهاییم شهری را دیده ام که عاشقانش بوی از عشق نبرده اند

 

و اما آنگاه که دوست داشتنت را حس کردم هنوز غرور داشتم

 

اما چگونه میشود دو خط موازی را به هم رساند. یکی باید میشکست ، باید خم میشد. باید تلنگری میزد و باید دیده میشد

 

تو اکنون میبینی مرا هرچند غرورم شکسته اما اگر غرور با من بود شاید هرگز مرا نمیدیدی

 

گاهی به آسانی دیر میشود و این ترس از دست دادن تو، ناچار به شکستم کرد

 

من کم کسی نبودم هرچند کنون به نظرت هیچ می آیم

 

من پست نیستم ، سبک نیستم، من نیز دوست داشتن با غرور را بیشتر دوست دارم

 

اما دوست داشتن شکستن می خواهد

 

گاهی باید از خود بگذری...

غرور شکسته

[ یک شنبه 18 مهر 1395برچسب:غرور شکسته, دوست داشتن تو, عاشق و باران, از خود گذشتن, شکستن, ] [ 1:51 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

هراسانم...

اگر سَردَم،

 

        میترسَم

 

              هراسانَم

 

                   و بیمناکَم

 

 

که عشقم یک هوس باشد

 

                از این است در کلنجارم

 

 

            دمی با دیدنت شادم

 

                       دمی ترسان ترسانم

 

 

      مبادا این هوس هایم

 

                 بَرَد دوست داشتن از یادم

 

 

       مجالم ده ، یارایَم کن...

 

هراسانم، عاشق و باران

 

 

 

اُمید...

در این شهری که می توان فقط زشتی ها را دید، من حضوری را دیدم که امید از چشمانش می بارید. من امید را در نمازی دیدم که برای اقامه اش مردی دست فرزند گرفته بود و فرزندی دست پدر. شخصی سراسیمه که مبادا جا بماند می دوید و کسی که در آن ازدحام برای رفتن به صف های جلوتر توکل می کرد. و صداهایی که با هم یکی می شدند و یک چیز را فریاد می زدند.

و صدای کسی را شنیدم که در اولین صف با بغض می خواند: اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ

 

امید، عاشق و باران، نماز عید فطر 95

شـاهـزاده...

چـ ـشـ ـمانـ ـت از مـَ ـن چــ ـه مــ ـی خـــ ـواهــ ـند؟

         شــ ـاهـــ ـزاده ای ســـ ـوار بــ ـر اســـ ـب ســـ ـفــ ـیـ ـد!؟!

                      آری چــ ـشـــ ـمانــ ـت مــ ـرا نـــ ـمــ ـی شــ ـنــ ـاســ ـند

 

         ایــ ـن مــ ـن هــ ـســـ ـتم

                          یــ ـک پــ ـیــ ـاده،

                               یــ ـک کــ ـهــ ـنه پــ ـوش

                                          و امــ ـا یـــ ـک حــ ـقــ ـیــ ـقــ ـت؛

 

فــ ـراتــ ـر از رؤیـــ ـای یــــ ـک شـــ ـاهــ ـزاده آن هـــ ـم بـــ ـا اســ ـب ســـ ـفــ ـیــ ـدش

 

               مــ ـن خـــ ـودم هــ ـســ ـتــ ـم،

                                          بــ ـدون چــ ـتـــ ـر 

                                                                 از شــ ـهــ ـر بــ ـاران.

 

شاهزاده

شهر مصنوعی

 

آه

 

  افسوس از این شهر

 

       از این شهر مصنوعی

 

                 با شهروندانش

 

 

همان آدم های مصنوعی

 

    با صورت های مصنوعی

 

         با نگاه های مصنوعی

 

           و با عشق های مصنوعی

 

شهر مصنوعی

شب کجاست؟

                           یک جرعه آرامش

                                        اندکی قرار

                                             یک لحظه فرار

 

                        فرار از درد های فراق

                                          از دست روز

                                              روزهای سیاه

 

آه خوابم می آید

        با چشمانی کبود

           کبود چون سیاهی روز

 

پس شب کجاست؟

       همان تاریک روشن

               همان زمان فرار

                    همان لحظه ی قرار

 

شب کجاست؟

[ دو شنبه 25 اسفند 1393برچسب:شب کجاست؟, بی خوابی, فرار از روز,آرامش,قرار, عاشق و باران, شب, سکوت,فراق, ] [ 1:22 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

سراب

اینجا همه چیز تاریک است؛ حتی روز

       سخت است تشخیص حقیقت و توهم

            و همه چیز در مداری خارج از مدار می گردد

 

     گویی چشم بندان است

          آن هم با طَلق ضخیم خاکستری

                                         بهار خاکستر،

                           تابستان خاکستری،

                 پاییز خاکستری،

و زمستان خاکستری

 

      اینجا صداها غریبه اند حتی با خودشان

                                               نه من منم،

                                        نه تو تویی

                             و نه او اوست

 

    افکارها به دنبال اداها

          و اداها حاکی از عُقده هاست

 

         اینجا سراب است؛ خالی خالی

                      این همان مرگ واقعی است

                                               نه آن مرگ تَن

سراب

[ ]

عشق سوزان

به راستی عشق چیست؟

              سکوت است یا فریاد؟

                       فراق است یا وصال؟

                           تاریک است یا روشن؟

                                   شروع است یا پایان؟

                                                              ...

نمی دانم

   هرچه هست آتش دارد

                           می سوزاند

 

        وجودت را

             و حتی رؤیایت را

 

                به گمانم باید دیوانه باشی که عاشق شوی

عشق سوزان

[ دو شنبه 14 بهمن 1392برچسب:عشق سوزان، آتش عشق، آتش و عشق، آتش و عاشق، عاشق و باران, ] [ 19:55 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

تا در هوایت قدم بزنم...

بـــیـــ ـا؛

     آهـــســتـ ـه آهــسـتــ ـه

                                    آرام آرام

 

و بــ ـه نــزدیـ ـکــیـ ـم کـ ـه رســیـ ـدی

                                        سـ ـیـ ـل شـ ـو

 

مـ ـرا بـ ـا خـ ـود بــبـ ـر

                  پـ ـاکـ ـم کـ ـن

                    در خـ ـود غـ ـرقـ ـم کـ ـن

                                و بــعـ ـد رهـ ـایـ ـم کـ ـن

 

    ســپـ ـس دوبـ ـاره بـیـ ـا

               آهــسـتـ ـه آهـسـتـ ـه

                                       آرام آرام

 

    بـیـ ـا تـ ـا بـیـ ـدارم کـنـ ـی

          تـ ـا در هـ ـوایـت قـ ـدم بـ ـزنـ ـم

                       تـ ـا شــعـ ـرت را بـخـ ـوانـ ـم

 

             بـبـ ـار بـ ـاران بـبـ ـار

بیا تا در هوایت قدم بزنم...

[ جمعه 24 آبان 1392برچسب:تا در هوایت قدم بزنم, باران, عاشق و باران, ] [ 19:26 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

زَمـــــــــ ـان...

 

بــ ـی رَحـــــ ـم تــَــ ـر از آنـــ ـی کـــ ـه بــــ ـایــســ ـتــ ـی.

                          و بـــ ــی احـــ ـســـ ـاس تــَــ ـر از آنــ ــی کـــ ـه

                                                آهــ ـنــ ـگ ســُ ــکــ ـوت غــَــ ـم بـــ ـارم

                                                                              را حـــِـ ـس کـــُـ ـنــ ـی.

 

آری تـــ ـو فـَــ ـقــ َـط مــ ـی روی

   نـــ ـه گـــ ـوش مــ ـی کــُــ ـنــ ـی الـــ ـتــ ـمــ ـاســــ ـم را

              نـــ ـه نــِــ گـــ ـاه مـــ ـی کــُـ ـنــ ـی نـِــ ـگـــ ـاهـــ ـم را

                                       و نـــ ـه آهـــ ـســـ ـتـــ ـه تــَ ـر مـــ ـی روی.

 

مـــَــ ـرا بــ ـه بــَ ـنــ ـد مــ ـی کــِ ـشــ ـی 

   و حـــَ ـتـــ ـی بـــ ـدون آنــ ـکــ ـه زجـــ ـه هـــ ـایـــ ـم را بــ ـشــ ـنـــ ـوی

                   بـــ ـا هــَ ــر قــَـ ـدم کــ ـه بـــَــ ـر مـــ ـی داری

   زخـــ ـمــ ــی دیـــ ـگـــ ـر بــَ ــر تـــَ ـن خـــَ ـســـ ـتــ ـه ام بــ ـه یـــ ـادگـــ ـار مـــ ـی گـــ ـذاری.

 

آنـــ ـقــ ـدر مــ ـرا مـــ ـی کــِـ ـشــ ـی

   تـــ ـا دیـــ ـگــ ـر جـــ ـایـــ ـی بـــ ـرای زخـــ ـم خـــ ـوردن نـــ ـداشـــ ـتــ ـه بـــ ـاشـــ ـم.

                              

  آنـــ ـقــ ـدر مــ ـی روی

               تـــ ـا در تـــ ـاریـــ ـکــ ـی مــُــ طــ ـلـَـ ـق گـــُ ـم شــــ ـوم،

                      مـــ ـی روی تـــ ـا

                             فـــ ـرامـــ ـوش شـــ ـوم

                                  و مـــ ـی روی تـــ ـا مـــَ ــرا بــ ـه

                                                  پــــ ـایـــ ـان بــــ ـرســ ـانــ ــی. 

 

و آنـــ ـگـــ ـاه کـــ ـه بـــ ـه پـــ ـایـــ ـان نـــ ـزدیــ ـک شـــ ـوم

                           تـــ ـو از مــــ ـن خـــ ـواهـــ ـی پــُـ ـرســـ ـیـــ ـد

     کـــ ـه آیـــ ـا قــ ـبـــ ـل از پـــ ـایــــ ـانــ  ـم حـــ ـرفـــ ـی بـــ ـرای گـــُـ ـفــ ـتـــ ـن نـــ ـدارم؟

 

و مـــ ـن بـــ ـه تـــ ـو خـــ ـواهــــ ـم گـــُ ـفـــ ـت:

                     ای زمـــ ـان؛

     تـــ ـو بـــ ـی رحَـــ م تـــَ ـر از آنــ ــی کـــ ـه حـــَــ ـرف هـــ ـایـــ ـم را گـــ ـوش کــــُ ــنــ ـی.

 

ســ ـپـــ ـس

   بـــ ـی آنـــ ـکـــ ـه بـــ ـه حـــ ـرف هـــ ـایــ ـم گـــ ـوش داده بـــ ـاشـــ ـی

              بـــ ـرای پـــ ـایـــ ـانـــَ ـم قــــَـ ـدم بــــَـ ـر مــــ ـی داری

و از کـــِــ ـنـــ ـارم هـــ ـمـــ ـچـــ ـنـــ ـان بـــ ـی احـــ ـســـ ـاس گـــُــ ـذر مـــ ـی کــُــ ـنــ ـی...

زمان

[ شنبه 31 فروردين 1392برچسب:زمان,زمان بی رحم, عُمر, ] [ 12:45 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

شمع و پروانه...

ه ـیـ ـچ مـی دانـ ــی ویـــ رانـــ ـم کـــ ـرده اــی؟

ه ـیـ ـچ مــی دانـ ـی

           خــ اکــســ تـــــَ ـرَم

                         را بــــَ ـر بــــ ـاد داده اـی آنـ هـ ـم بـــَعـــد از آنـ کـــه مــــَ ـرا

                                                                 در آتـــَ شـــ َت ســـــ ـوزانـــ دی.

و نـــمیـ دانــ ســـ ـتـی چـــه بــیـ تـــابـــَ ـم تـــا بـــِ ســــوزم

                                                  

                                                                        و ســـــ ـوختــ م،


آنــــگـــ ـاه کـــه تــ و غـــ ـرق در زیـــ بـــایــی شـــ ـعلـ ـه ات بــ ودی

                                                       و نــ دیـــ دی

           حــَجــ م آتـــَ شـــی کــــه از ســـوخـــتــ نــم

                                           هــمـ ـه جـــا را روشــــَ ن مــ ـی کــــَ ـرد.

و تــــو چــــ ـه بـــ ـی رحــ ـمـــانـــه

                              آتــــَ شـــَ ت را بــــَ ـر بــــالـ ـهایــ ـم مــ ـی انــــداخــتــ ـی

                                           و چــِ شــمــانــَ ت

                                                 را بـــَ ـر رو ــی چــِ ـشمـ ـانـــَ ـم مـ ـی بـــَ ـســـتــ ـی 

        بـــی آنــــ ـکه حـــ ـرف هــــ ـایــم را از درونــــ ـشان بــخـ ـوانـ ـی

                                      و فـــریـــ ـاد هــ ـایم

                                                         را از پـــ ـس ســـُ ـکــوتـَ ـم حـــِ ـس کُـ ـنی.

آنــ گــ ـاه

        مــَ ـغــرورانــ ـه

                          در پـــَ ـس

                             اِشــ ـوه هــ ـایــَ ـت

                                       پــِ ـنــداشـــ ـتی دیـــ ـوانــ ـه ام،

                                 آری مــَ ـن

                                       دیـــ ـوانــ ـه

                                                        بـــ ـودم

                    نــ ـه آنـــ ـگـــ ـونــه کـــ ـه تـــ ـو تـــ َصـــَ ـور مـ ـی کـــَ ـردی.

          پـــَ ـس ســ ـکـــ ـوت کـــَ ـردم

                       تـــ ـا تــ ـو هــَ ـمچــ ـنان بــ ـه

                                                       شــُ ـعــ ـله ات

                                                                 مـــَ ـغــرور بـــ ـاشــی.

شمع و پروانه

[ پنج شنبه 3 اسفند 1391برچسب:شمع و پرونه, سوختن پروانه,دیوانه, ] [ 18:50 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

آغـــ ـوش...


چـــِ ـقـــ ـدر دور شـُــ ـدم از تـــــ ـو و فـــَ ــرامـــ ـوشـــَ ـت کـــَ ـردم

 

                                                                           امـــ ـا تـــ ـو...

 

 

دوبـــ ـاره آمـــ ـدم و بـــ ـه مـــَ ـن پــُــ ـشـــ ـت نــَــ ـکــَـ ـردی

 

                 دوبـــ ـاره رَفــــ ـتـــَ ـم و مـــَ ـرا فــَ ـرامــ ـوش نــَ ـکــَ ـردی

 

 

و مــَ ـن هــَ ـمـــ ـیــ ـشــ ـه رَفـــ ـتــ ـم و آمـــ ـدم

 

        امـــ ـا تـــ ـو مـــ ـانــــ ـدی مــِـ ـثــ ـل هــَ ـمــ ـیــ ـشـــ ـه

 

                        نــَ ـه از رَفــ ـتــ ـن هــ ـایــ ـم خــَ ــســ ـتــ ـه شـــُــ ـدی

 

                                                                        نــَ ـه از آمــ ـدن هــ ـایــ ـم

 

 

                     پـُ ـر مــِ ـهــــ ـر مــِ ـثــ ـل هــَــ ـمــ ـیــ ـشــ ـه

 

و مــَ ـن

 

       آغــ ـوش گــَ ـــرمــَ ـت را

 

           کــ ـه هــَ ـمــ ـیــ ـشــ ـه بـِـ ـه رویــ ـم بــ ـاز بــ ـود

 

                                                               تـــَ ـرک کـَـ ـردم

 

تــ ـا گـــَ ـرمــ ـتــَ ـر از آن بــ ـیــ ـابــ م

 

                      تــ ـا خــُ ـوشــ ـی هــ ـایــ ـی

 

                          بــِ ـهــ ـتــَ ـر از خــُ ـوشــ ـی بــ ـا تــ ـو بــ ـودن را

 

                                                                       احـ ـســ ـاس کــُ ـنــ ـم

 

 

         رَفـــ ـتــَ ـم

 

               و رَفـــ ـتـــَ ـم

 

                        و رَفـــ ـتـــَ ـم...

 

 

بـــ ـه دُنـــ ـبــ ـال چــ ـیـــ ـزی کــِ ـه وجــ ـود نـــ ـداشـــ ـت

 

       و حــ ـالا دوبــ ـاره خــ ـودم را ایـــ ـنــ ـجــ ـا مــ ـی بــ ـیــ ـنــ ـم

 

                                                               رو بــ ـه روی آغــ ـوش بــ ـازت

 

 

و ایــ ـن تــ ـویـــ ـی کـــ ـه هــ ـنـــ ـوز هــ ـم مـــَ ـرا مـــ ـی خــ ـوانــ ـی

 

                                 کــ ـه بـــ ـیــ ـا

 

                                    و مـــَ ـن مِــ ـثـــ ـل هـــَ ـمــ ـیــ ـشــ ـه

 

                                               خــ ـود را بــ ـه آغـــ ـوشـــ ـت مــ ـی انـــ ـدازم

 

 

حـــ ـالا مــ ـی خــ ـواهــ ـم

 

                    در آغــ ـوشــ ـت

 

                             ایــ ـنــ ـقــ ـدر گـــِ ـریــ ـه کــُ ـنـَـ ـم

 

                                 و بــ ـگــ ـویــ ـم دوســ ـتــ ـت دارم تــ ـا خــ ـوابــ ـم بــ ـبــ ـرد.

 

 

آری مــ ـی خــ ـواهـــ ـم بـــ ـگــ ـویـــ ـم

 

                      بــ ـی انـــ ـدازه دوســـ ـتـــ ـت دارم

                                                             خــــُـــــــــــــــدا...

 

آغوش خدا

[ سه شنبه 30 دی 1391برچسب:آغوش, آغوش خدا, خدا, ] [ 20:36 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

یکی مرا از خواب بیدار کند...

 

من که پاک گم شده ام

 

            انگار چندی پیش بود که به خواب رفتم. اما حالا خیلی وقت است که دنبال خودم می گردم.

 

                        اینجا که می آمدم خوب توجه نکردم. اما حالا تازه می فهمم که چقدر این شهر برایم غریب است.

 

 

               اینجا فقط من هستم و انعکاس صداهایم که به من باز می گردند

 

                                                    و من از انعکاس صداهایم این را می شنوم:

 

                                                                   کجایم؟ کجایم؟ کجایم؟ ...

 

 

                  دیگر از گشتن خسته شده ام

 

                           از انعکاس های تکراری صدا که موهای بدنم را سیخ می کند

 

 

                                                کــــــــــــــــــــــمـــــــــــــــــــــــــــــک

 

 

                                                               زمانم دارد می گذرد

                                                                          یکی مرا از خواب بیدار کند...

یکی مرا از خواب بیدار کند

[ جمعه 29 دی 1391برچسب:خواب, یکی مرا از خواب بیدار کند,کمک, ] [ 23:19 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

مگر در پس این شاید ها چیست؟

پر از خالی شده ام،

                 پر از هیچ،

                       شیشه ای در انتظار شکستن،

        ناشکری نمی کنم، اما کاش می توانستم مرگ را طلب کنم. دیگر خسته شده ام،

                                                      از این همه فکر؛

                                              از این همه خیال؛

                                     از این همه رنگ؛

                          از این همه بغض؛

                                   از این همه سکوت و از این همه هیچ!

ماجرا چیست؟

            آیا این قِصه تا آخر غُصه است؟ 

                           چرا جاده ها یا بنبست می شوند یا دو راهی یا بی راهه؟

                                                             کارم این شده:

                                                            نگاه کنم؛

                                                  سکوت کنم؛

                                            بغض کنم،

                                               تا شاید، شایدی اتفاق بی افتد.

                                                      مگر در پس این شاید ها چیست؟

 

مگر در پس این شاید ها چیست؟

[ پنج شنبه 16 آذر 1391برچسب:مگر در پس این شاید ها چیست؟, ] [ 20:18 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

سکوت مرگبار...

سکوت مرگبار

[ پنج شنبه 9 آذر 1391برچسب:سکوت مرگبار, دکتر علی شریعتی,, ] [ 20:37 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

دیوانه...

                      این روز ها دیوانه ها فریاد نمی زنند؛

                             این روز ها دیوانه ها دیوانگیشان را ابراز نمی کنند؛

                                       این روز ها دیوانه ها را سخت می شود شناخت؛

 

                  این روز ها دیوانه ها ساکتند، آرام فقط تبسم می کنند

                                                 و به جای دیوانه بازی با بغضهایشان بازی می کنند؛

                                     شاید جلواش را می گیرند که نشکند و یا شاید فشارش می دهند که بشکند.

 

                          هرچه هست گریه نمی کنند.

 

                                                  شاید به خاطر همین دیوانه شده اند.

                                                                    به او بگویید من یک دیوانه ام...

دیوانه

[ ]

بیا...

بیا تا برایت قصه های تنهاییم را بگویم.

      بیا تا شعر سکوت هر شبم را برایت بخوانم.

               بیا تا افسانه ی سوختنم را احساس کنی وقتی که باد خاکسترم را به آسمان می برد.

                     بیا تا بغضم را ببینی که چگونه آهسته آهسته جانم را می گیرد.

 

نمی دانم کیستی و کجایی

          اما زیر باران که قدم می زنم احساست می کنم...

 

بیا...

[ چهار شنبه 12 مهر 1391برچسب:بیا, احساس من, انتظار, ] [ 19:9 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]

نگاه...

 

آخرین باری که حرف زدم یادم نیست. انگار خیلی وقت است از حرف زدن می ترسم.

                                         دیگر سکوت کرده ام.

عمری است که با نگاهم سخن می گویم.

                               با نگاهم می خندم،

                                   با نگاهم می ترسم،

                                          با نگاهم می فهمم

و با نگاهم گریه می کنم بدون آنکه اشکهایم بریزد. بدون آنکه کسی نگاهم را بفهمد.

                                دیگر سکوت محض شده ام.

اطرافم صدایی نیست. نگاه جوینده ای نیست. اینجا کسی به زبان نگاه صحبت نمی کند. اینجا کسی به حرف های یک نگاه گوش نمی کند. اینجا فقط می بینند؛

                   نه می شنوند،

                          نه می گویند،

                             نه حس می کنند،

                                 نه لمس می کنند

و نه درک می کنند و نه حتی باور می کنند.

                             اینجا نگاه ها تنهایند

                               وفقط خداست که روی این تنهایی خط می کشد.

 

نگاه

[ دو شنبه 2 مرداد 1391برچسب:نگاه, نگاه های تنها, ] [ 11:51 ] [ حامد عینعلی ]
[ ]
صفحه قبل 1 2 صفحه بعد